Oczywiście, sama zasada zachowania energii nie do końca wyjaśnia specyficzny sposób poruszania się sprężyny. Należy zwrócić uwagę również na zasadę zachowania pędu - sprężyna poruszając się w dół ma pewną składową pędu w poziomie, od jednego do drugiego schodka. To właśnie składowa pozioma pędu jest odpowiedzialna za pokonanie "punktu martwego" - koniec sprężyny porusza się głównie w dół, jednakże również nieco w poziomie.

Z punktu widzenia energetycznego, po "kompletnym" zejściu na niższy stopień, sprężyna akumuluje energię w formie energii sprężystej, ale nie rozciągnięcia lecz ściśnięcia. Ściśnięcie jest mniej widoczne niż rozciągnięcie, bo deformacja jest minimalna, lecz moduł Younga związany z takim ściśnięciem jest duży - jest to deformacja nie sprężyny jako takiej ale materiału, z którego jest wykonana.

Wreszcie, ruch sprężyny jest falą (podłużną) ale bardzo specyficzną - to nie fala wędruje po sprężynie, ale sprężyna wędruje do fali, która prawie stoi w miejscu.

"Slinky" przez wiele lat była zastrzeżona patentem.