Zabawki te obrazują zasadę zachowania energii: ich początkowa energia potencjalna zostaje zamieniona na energię kinetyczną (stosunkowo niewiele) a reszta jest tracona przez tarcie.

Zabawki wskazują też, że ruch jednostajnie przyspieszony, jakiego oczekujemy dla równi pochyłej, jest jedynie tylko pewnym modelem. W rzeczywistości, jak już zauważył Newton, w każdym ruchu zachodzi dysypacja, czyli utrata energii - występują siły tarcia, lepkości, oporu powietrza. W efekcie ruch, który bez tych sił powinien być przyspieszony, staje się (w warunkach stacjonarnych) ruchem jednostajnym.

Kaczki i słoń są więc prawie anty-edukacyjne: ruch na równi, a mimo to jednostajny.

W podobnie jednostajny sposób schodzą dzięcioły.